عبد

الحمید، و محمد بن عیسی، و محمد بن عیسی بن عبید، و محمد بن عیسی العبیدی، و محمد بن الفرج، و محمد بن الهیثم، و معاویه بن حکیم، و موسی بن جعفر البغدادی، و موسی بن جعفر بن وهب، و موسی بن عمر، و موسی بن القاسم، و هارون بن مسلم، و الهیثم بن أبی مسروق، و الهیثم بن أبی مسروق النهدی، و یعقوب، و یعقوب بن یزید (و روایاته عنه تبلغ أربعه و خمسین موردا)، و یوسف بن السخت، و الحمیری، و الخشاب، و العبیدی، و الکوفی، و النهدی. و روی عنه أبو علی الأشعری، و إبراهیم بن محمد عن أبیه، و أحمد بن محمد عن أبیه، و محمد بن یحیی، و محمد بن یحیی العطار.

اختلاف الکتب

روی الشیخ بسنده، عن محمد بن علی بن محبوب، عن ابن أبی عمیر، عن الحسین بن عثمان. التهذیب: الجزء ۴، باب تعجیل الزکاه و تأخیرها، الحدیث ۱۱۳. کذا فی الطبعه القدیمه أیضا، و لکن فی الإستبصار: الجزء ۲، باب تعجیل الزکاه عن وقتها، الحدیث ۹۵، محمد بن علی بن محبوب، عن أحمد، عن ابن أبی عمیر، و هو الصحیح الموافق للوافی، لعدم ثبوت روایه محمد بن علی بن محبوب، عن ابن أبی عمیر بلا واسطه، مع أنهما کثیرا الروایه، بل قد یروی عنه بواسطتین، إما أحمد بن محمد، عن الحسین بن سعید، کما فی التهذیب: الجزء ۱، باب صفه الوضوء و الفرض منه، الحدیث ۱۰۸۱، و الجزء ۲، باب الأذان و الإقامه، الحدیث ۱۱۳۷، أو بواسطه یعقوب بن یزید فقط، کما فی حدیث ۱۱۲۶ من الباب، أو بواسطه العباس بن معروف، کما فی حدیث ۱۱۵۷ من باب کیفیه

الصلاه و صفتها من الزیادات من الجزء، و إلی غیر ذلک. و مما ذکرناه یظهر الکلام، فیما رواه عن محمد بن علی بن محبوب، عن ابن