۱۳۵۱۰- یحیی بن الحسن العلوی:

قال الشیخ (۸۰۱): «یحیی بن الحسن العلوی، له کتاب المسجد تألیفه. أخبرنا به جماعه عن التلعکبری». و عده فی رجاله فیمن لم یرو عنهم ع (۸)، قائلا: «یحیی بن الحسین [الحسن العلوی، له کتاب نسب آل أبی طالب ع، روی ابن أخی طاهر عنه». أقول: ظاهر کلام الشیخ أن المسمی بیحیی بن الحسن ثلاثه أنفار، لکل واحد منهم کتاب، لأحدهم کتاب نسب آل أبی طالب ع، و للثانی کتاب المناسک و للثالث کتاب المسجد، و صریح النجاشی أن من له کتاب المسجد و کتاب نسب آل أبی طالب ع رجل واحد و هو یحیی بن الحسن بن جعفر، و یؤکد ذلک أن الشیخ نسب کتاب المسجد إلی یحیی بن الحسن العلوی فی الفهرست، و نسب کتاب نسب آل أبی طالب ع إلیه فی رجاله، و قال روی ابن أخی طاهر عنه، إذا فیحیی بن الحسن العلوی المذکور فی الفهرست، یتحد مع یحیی بن الحسن الذی ذکره الشیخ قبله، و قال: له کتاب نسب آل أبی طالب ع و ذکر أن راویه ابن أخی طاهر، و بما أن هذین الکتابین: کتاب المسجد، و کتاب نسب آل أبی طالب ع لیحیی بن الحسن بن جعفر، علی ما صرح به النجاشی، یتحد یحیی بن الحسن العلوی، مع یحیی بن الحسن بن جعفر، و علیه فیتحد الجمیع، و الله العالم. و کیف کان، فطریق الشیخ إلی کتاب یحیی بن الحسن

العلوی أیضا صحیح. ثم إن ما ذکره النجاشی من روایته عن الرضا ع، ففی الکتب الأربعه لیست له روایه أصلا، نعم، له روایات فی علل الشرائع، و التوحید، و الأمالی، و معانی الأخبار، و عیون الأخبار للصدوق- قدس سره- عن غیر